چند روز پیش داشتم بالاترین و نگاه میکردم تو یکی از صفحات زده بود بعد از گذشت 90 روز دراویش گنابادی به اعتصاب غذا پایان دادن اول گفتم آفرین که 90 روز تحمل داشتن دووم بیارن بعد دیدم که نوشته بود تو متن چند روز تر بود ما بقی خشک بعد با خودم گفتم درویش که سختی کشیده اس همش 90 روز یعنی اینها تونستن دوم بیارن؟! تازه نسفش تر نسفش خشک....! تر و خشک؟ یاد زمانای قدیم افتادم که با پدرم میرفتیم به قول امروزیا پیرایشگاه!!! و آقای پیرایشگر وقتی میخواست صورت پدرمو با تیغ اصلاح کنه می پرسید خشک باشه یا با کف ؟ بگذریم....
فکر کن 7 نفر آدم بزرگ و بالغ خجالت نداره 90 روز اعتصاب غذا کنن بعد اسم خودشونم بذارن درویش بعد یه زن رنج دیده و خسته از فشار روزگار 49 روز به تنهایی اون هم با اون همه فشار عصبی که هر روز بیشتر میشد از ممنوع الخروجی دخترش بگیر تا ممنوع الملاقات شدن خودش ، تونست تو اون شرایط سخت دووم بیاره اون وقت 7تا مرد گنده نتونستن خجالت داره واقعا !!!
قدیما که دم از درویش و درویش مسلکی می زدن می گفتن سختی کشیدن و مرامشون مرام امام علی هستشو رهرو امام علی هستن و کم میخورن و زیاد کار میکنن اما مثل اینکه این بنده خداها کمترین غذاشون نونو بوقلمون بوده و طاقت سختی و نداشتن و لاجون بودن.... باید گفت به این 7 تا درویش آب قطع بوده خبر نداشتین اره!
اصلا چرا راه دور بریم همین الان مهدی خزعلی تو اوین 100 روزبیشتر اعتصاب غذا رو گذرونه و فقط با عسل خودشو زنده نگه میداره و چیز دیگه ای نمیخوره تازه بیماری هم داره و وضعیت جسمیش همچین خوب نیست.
ما فکر میکردیم درویش مرد روزای سخت و گرگ بارون دیده اس اما نمیدونسیتم وقتی بارون میومده با چتر بیرون میرفته یا از پشت پنجره بارونو تماشا میکرده که شده بارون دیده ..... بنده خدا ویکلای این دراویش که به خودشون این همه سختی دادن و آخرش چی شد؟؟؟ هیچی !!!
No comments:
Post a Comment